Ben neden yaratıldım? Hayatın anlamı üzerine

Sabah kalk, okula ya da işe git, akşam dön, telefona bak, uyu. Ertesi gün yine aynısı. Bir gün durup düşünüyorsun: "Bütün bunlar ne için? Sınavı kazansam, iyi bir iş bulsam, sonra ne olacak? Ben neden varım?"

Bu soru bazı insanlara "fazla felsefi" gelir. Ama aslında insan olmanın en temel sorusu bu. Ve cevabı ne olursa olsun, hayatın geri kalanını belirler.

Bu yazıda Risale-i Nur'un bu soruya verdiği cevabı, kısa ve sade bir şekilde anlatmaya çalışacağız.

Kısa cevap: Tanımak ve sevmek

Bediüzzaman Said Nursî, bu soruya Mektubat'taki Yirminci Mektup'ta açık bir cevap verir: Yaratılışın en yüksek gayesi Allah'a imandır. İnsanlığın en yüksek makamı Allah'ı tanımak, en tatlı nimeti ise O'nu sevmektir.

Yani hayatın anlamı bir "başarı listesi" değil, bir tanışmadır. Bu dünyayı ve seni yaratanı tanımak ve O'nu sevmek.

Sahibini tanımak

Aynı yerde şu tespit de var: İnsan sahibini tanımazsa bu dünyada çaresiz ve başıboş bir yolcu gibidir. Bütün dünyanın sultanı olsa bile pek bir değeri kalmaz. Ama sahibini bulursa, onun rahmetine sığınır, kudretine dayanır. O zaman korkutucu görünen dünya, bir gezinti yerine ve bir ticaret yerine dönüşür.

Sadece keyif için gelmedik

Hastalar Risalesi'nde dikkat çekici bir gözlem var: İnsan bu dünyaya sadece keyif sürmek için gelmiş olsaydı, gelenlerin sürekli gitmesi, gençlerin yaşlanması, her şeyin geçip gitmesi anlamsız olurdu. Üstelik insan, geçmiş güzellikleri özleyip gelecekten endişe ettiği için, keyif bakımından hayvandan bile daha zor bir hayat yaşar.

Demek ki insan buraya sadece "güzel yaşamak" için gelmemiş. Elinde ömür denen büyük bir sermaye var ve bununla kalıcı bir hayatın mutluluğu için çalışmaya gelmiş.

İnsan neden bu kadar yavaş büyür?

Sözler'deki Yirmi Üçüncü Söz'de insan ile hayvan karşılaştırılır. Bir hayvan dünyaya neredeyse hazır gelir; bir serçe ya da arı, birkaç gün içinde hayatı için gereken her şeyi öğrenir. İnsan ise hayatını idare edecek gücü ancak yirmi senede kazanır.

Bu fark bize bir şey söyler: İnsanın asıl vazifesi öğrenerek olgunlaşmak, Allah'ı tanımak ve acizliğini bilip O'ndan istemektir. Bu yüzden Bediüzzaman insanın asıl vazifesini iki kelimeyle özetler: iman ve dua.

Peki günlük hayatta bu ne demek?

• Okul ve iş anlamsız mı? Hayır. Ömür bir sermayeyse, okumak, çalışmak, aileye bakmak da bu sermayeyi iyi kullanmanın parçası olabilir. Önemli olan niyet ve yön.
• Başarı listemi bırakmalı mıyım? Hayır, ama listenin en üstüne neyi koyduğuna bak. Diğer her şey o ana amaca hizmet ettiğinde değer kazanır.
• Bu cevabı nasıl "hissederim"? Allah'ı tanımak bir günde olmuyor. Kâinata dikkatle bakmak, Kur'an'ı anlayarak okumak ve imanı anlatan kitapları okumak bu tanışmayı derinleştirir.

Bu soruyu birlikte konuşalım

Kâinata dikkatle bakmak hakkında Tefekkür nedir? yazımıza, geleceğe dair endişeler için Gelecek kaygısıyla nasıl baş edilir? yazımıza göz atabilirsin. Bu soruları bir ders halkasında, başkalarıyla birlikte konuşmak da çok şey katar. Bursa'daysan salı ve cuma günleri herkese açık umumi derslerimize bekleriz. Bize ulaş.